Nowa Wieś, wraz z Warszawą i Oporowskimi Hubami tworzy największe w gminie sołectwo. Pierwsza wzmianka o Nowej Wsi występuje w "Kodeksie Dyplomatycznym Wielkopolski" z 1370 r. Przed wojną w majątku mieszkało trzech ziemian: Józef Pleciński - dzierżawca majątku nowowiejskiego, Paweł Pajzderski - dzierżawca Starego Miasta, Tadeusz Fidler - dzierżawca Marianowa.
Nowa Wieś od XVI w. była własnością Rogozińskich (w r. 1580 - Barbary Rogozińskiej). W 1865 roku przeszła na własność Goetzendorf-Grabowskich. W początku lat 80. XIX wieku sprzedana została niemieckiej rodzinie von Kapherr. Od 1896 r. stanowiła własność niemieckiego zgromadzenia zakonnego, a w okresie międzywojennym - Skarbu Państwa.
Najcenniejszy zabytek wsi stanowi pałac z zespołem dworskim i parkiem wpisanym do rejestru zabytków. Całość składa się z: pałacu, trzech oficyn z XIX w., kilkakrotnie przekształcanego parku krajobrazowego z 2 poł. XIX w., budynku dawnego ogrodnictwa, bram wjazdowych i stajni koni cugowych.
Pałac wybudowany został dla Józefa Goetzendorfa Grabowskiego w latach 1874-1876 według projektu architekta Stanisława Hebanowskiego. Większe przebudowy nastąpiły pod koniec XIX wieku i po 1945 roku, gdy zlikwidowano zwieńczenia wież.
Zabytkowy park krajobrazowy o powierzchni 7,25 ha wraz ze stawem znajduje się w rejestrze zabytków. Spośród parkowych drzew aż 15 uznanych jest za zabytki przyrody (wiąz szypułkowy, topole białe, platany).
Poza zespołem dworskim zabytkowy charakter ma również zespół folwarczny, w skład którego wchodzą: dom dzierżawcy, obora, stodoła, spichlerz, kuźnia (pocz. XX w.) oraz 13 domów pracowników folwarcznych z początku XX w., w tym dom stangreta.
Aby otrzymywać informacje o nowościach
w naszym serwisie, zapisz się do newslettera